Papua Merdeka, Tilly’s strijd voor onafhankelijkheid

Toen ik op 26 oktober naar het Malieveld in Den Haag ging om de demonstratie voor het behoud van Zwarte Piet te fotograferen, had ik nog geen idee hoe vreemd de dag zou verlopen.

Ik ben bezig met een serie reportages over veranderingen in Nederland en Zwarte Piet is zo’n typisch Nederlandse traditie die misschien wel op het punt staat om aangepast te worden.
Ik dacht een luchtig, misschien wel wat kneuterig onderwerp in beeld te gaan brengen, maar er gebeurde iets heel anders.

West-Papoea
De Delftse Tilly Kaisiëpo was ook naar het Malieveld gekomen. Om steun te betuigen én om aandacht te vragen voor haar eigen strijd: onafhankelijkheid van West-Papoea.
Over wat er toen gebeurde schreef ik een artikel op dit blog dat inmiddels 1,5 miljoen keer is gelezen.
Net als veel Nederlanders wist ik vrijwel niets over West-Papoea, maar inmiddels heb ik me er meer in verdiept en ik hoop dat meer mensen dat zullen gaan doen.

Webdocumentaire
Om daar een beetje bij te helpen heb ik mijn bedrijf Narratus Multimedia ingezet en een korte webdocumentaire gemaakt over Tilly en de situatie in West-Papoea. Het zou mooi zijn als al die mensen die het eerdere artikel hebben gelezen ook deze docu bekijken. En voor wie de petitie ‘Stop de slow motion genocide in West-Papoea’ nog niet getekend heeft, hoop ik dat deze docu daar toe zal aanzetten.

WAARSCHUWING: DE DOCUMENTAIRE BEVAT BEELDEN DIE ALS SHOCKEREND KUNNEN WORDEN ERVAREN.

Papua Merdeka, Tilly’s struggle for independence

When I went to the ‘Malieveld’ on October 26th in The Hague to photograph the demonstration in favor of ‘Zwarte Piet’ (Black Pete), I had no idea what would happen that day.

I ‘m doing a series of stories on changes in the Netherlands and Zwarte Piet is a typical Dutch tradition which might be on the verge to be adjusted.
I thought I was going to cover an easy subject, even a bit superficial maybe. But something else happened.

West Papua
Tilly Kaisiëpo had come to the Malieveld as well to show support and to ask attention for her own struggle: independence of West Papua .
About what happened then, I wrote an article on this blog that has now been read 1.5 million times.
Like many Dutch I knew almost nothing about West Papua , but now I have learned more about it’s history and I hope more people will do so.

Web Documentary
To help a bit, I’ve produced (with my  company Narratus Multimedia) a short web documentary ​​about Tilly and the situation in West Papua . It would be nice if all those people who have read the previous article will also view this documentary . And for those people who haven’t signed the petition  ‘Stop the slow motion genocide in West Papua‘ yet, I hope that this documentary will encourage you to do so.

WARNING : CONTAINS SHOCKING IMAGES

Het Laatste Rondje, Passie voor motorracen

Joop van Brecht (82) is een geboren motorracer. Maar na een ernstige val, vindt hij het tijd om te stoppen. “Het is over”

Amerika achter tralies

Staatsgevangenis 'Angola', Louisiana

Er is geen land ter wereld dat zoveel gevangenen heeft als de VS: 2,3 miljoen. Omgerekend zijn dat er 751 per 100.000 inwoners. China is een goede tweede met 1,6 miljoen. Ter vergelijking: Nederland telt 140 gedetineerden per 100.000 inwoners.

Twee jaar geleden maakte ik een reportage in de Maricopa County Jail, een gevangenis in Phoenix, Arizona. Daar ontmoette ik Paul Harwood, een 23-jarige jongeman die veroordeeld was tot zes maanden cel voor rijden onder invloed en huiselijk geweld. Die dag ging Paul voor het eerst mee met de chain gang: met een groep gevangenen aan een ketting onkruid wieden langs de openbare weg. Het was meteen duidelijk dat Paul kansloos was voor de rest van zijn leven. Door de straf was hij zijn baan kwijt, zijn huis en zijn vrouw met twee jonge kinderen.

Paul Harwood in de Maricopa County Jail, Phoenix, Arizona

Toen hij een paar maanden uit de gevangenis was zocht ik hem weer op. Hij was voorwaardelijk vrij, mocht drie jaar lang geen alcohol drinken en twee jaar lang geen auto besturen. Vanaf 21.00u tot de volgende ochtend 7.00u moest hij thuis zijn, hij werd wekelijks gecontroleerd op drank- en drugsgebruik en bracht ook wekelijks een bezoek aan zijn reclasseringsambtenaar. Vrijheid is een relatief begrip in de VS.

Op een typisch Amerikaanse manier leek hij te kunnen ontsnappen aan een kansloos bestaan. Hij ontving forse schadebetalingen voor de dood van zijn broer die door een dronken vrachtwagenchauffeur werd geschept. Broodnodig, want als je een strafblad hebt is het in de VS vrijwel onmogelijk om een baan te vinden. En áls je die al vindt, is het bijna onmogelijk om zonder auto op je werk te komen.

Paul Harwood in vrijheid

De maanden daarna probeerde ik contact met hem te houden, maar dat viel niet mee. Hij wisselde vaker van telefoonnummer dan van onderbroek. Gelukkig heb ik ook het telefoonnummer van zijn adoptievader Ervin, een oud-politieagent die Paul uit huis haalde bij zijn, aan alcohol verslaafde, moeder die hem en zijn zusje mishandelde.
Vannacht belde ik Ervin op en vroeg hoe het met hem en met Paul ging. Even was het stil, maar uiteindelijk antwoordde hij: “Met mij gaat het goed, maar Paul zit in prison.”
Ik schrok ervan. Paul zit weer vast, maar ik hoopte dat Ervin zich versprak en jail bedoelde. De jail is een combinatie van een Huis van Bewaring en gevangenis voor kort gestraften. In de prison zitten gedetineerden straffen uit van langer dan een jaar. Maar Ervin versprak zich niet. “Dit is het echte werk”, zei hij cynisch.

Paul was weer de fout in gegaan. Hoewel hij niet mocht rijden én niet mocht drinken werd hij aangehouden terwijl hij dronken achter het stuur zat. Dat leverde hem meteen een gevangenisstraf van een jaar op. Maar dat was nog niet alles. De politie vond ook nog een wapen in de achterbak van zijn auto. Die zaak moet nog voor de rechter komen. Zijn stiefvader verwacht dat Paul een gevangenisstraf van vijf tot zeven jaar te wachten staat.

Iedereen die toerekeningsvatbaar is, is verantwoordelijk voor zijn eigen daden. Paul Harwood ook. Toch denk ik dat dit anders kan. Met een goede begeleiding had dit voorkomen kunnen worden, maar dat is geen populaire mening. De harde aanpak ligt beter bij het grote publiek. Ook in Nederland.
Terwijl de Nederlandse rechters hogere straffen opleggen dan rechters in de rest van Europa, neemt de roep om nog hardere straffen toe. Dit alles onder aanvoering van grote denkers van de PVV als Hero Brinkman en Dion Graus. Met termen als Zero Tolerance en Three Strikes You’re Out verwijzen ze graag naar het Amerikaanse systeem. Stoppen met die softe aanpak van ‘links’. Dat het Amerikaanse systeem niet werkt, maakt niet uit. Het klinkt goed: opsluiten en de sleutel weggooien.

Maar misschien dat mensen die zo denken via een andere weg tot rede gebracht kunnen worden. Vergeet even het rechtvaardigheidsgevoel, negeer de wraakgevoelens en kijk naar de cijfers. Ruim 70% van alle ex-gedetineerden recidiveert. Zowel sociaal als economisch is het veel slimmer om gevangenisstraffen te voorkomen. Dat is veel goedkoper. Want voordat je het weet zitten onze gevangenissen vol met Nederlandse Paul Harwood’s en is er geen plek meer voor echte criminelen.

Bekijk hier een slideshow met gesproken commentaar van Paul Harwood

Bekijk hier alle foto’s van Paul Harwood in de gevangenis en in vrijheid

De gemeenste sheriff van Amerika

Het RTL nieuws bracht gisteren een reportage over Sheriff Joe Arpaio (78), de zelfbenoemde gemeenste sheriff van Amerika. Gevangenen die veroordeeld zijn voor relatief lichte vergrijpen als rijden onder invloed en drugsbezit, brengt hij onder in tentenkampen in Phoenix, waar de temperatuur kan oplopen tot 50 graden. Daarnaast serveert hij hen voedsel waarvan de houdbaarheidsdatum met maanden is overschreden en herintroduceerde hij de chaingang. Twee jaar geleden bezocht ik zijn gevangenis en sprak met hem. Hij heeft duidelijk een eigen kijk op de wereld. Volgens hem is de Amerikaanse ‘War on drugs’ een groot succes en voorkomt het Nederlandse taferelen. “In Amsterdam struikel je over de junks en de hoeren” aldus de bejaarde sheriff.

Vandaag stond er een goed artikel in de Volkskrant over het verstrekken van gratis heroïne in Utrecht. De criminaliteit en overlast  is daarmee enorm afgenomen. Sheriff Joe zal waarschijnlijk weinig zien in deze aanpak.